Авылым дип җан атып яши
Көз ахыры. Туңдырган. Көндезен кар эри, кичкә ул бозлавыкка әйләнә, балчыклы җир шакылдап ката. Дөм караңгыда – иртәнге дүртләр тирәсендә, туң җиргә басып сыер савучылар фермага ашыга. Аларның чүчинкә кигән аяк тавышыннан (киез итеккә резин галош кидерелгән аяк киеме) уянам. Сискәнеп китәм: алар урам салкыныннан җылы урынга кермәячәкләр – сыерларның тыны белән генә «җылынган» торакларда эшләячәкләр. Кул белән егерме бишәр сыер савачаклар. Сыерлар алдына сенаж, силос, салам-печән, яшел азык салу, саламны кайнар су белән пешекләп һәм аңа он болгатып башак бирү, су эчерү, малларның асларын чистарту, аннары чиләк, сөт бидоннарын юуу... Бетмәс-төкәнмәс эшләр – барысы да кул хезмәте белән башкарыла.
