Китап – тормыш дәреслеге
Кемнәр алар минем китап укучыларым? Укытучы яки терлекчеме, механизатор яки мәктәп укучысымы, шәфкать туташы яисә гомер буе эшләгәннән соң лаеклы ялга чыккан, буш вакыты калуга кинәнеп китапханәнең даими укучысына әйләнгән пенсионермы? Кырык елдан артык китапханәче вазифасында узган гомеремдә барысы да булды, дистәләгән, йөзләгән китап укучы булган еллар бар иде. Хәзерге кебек китаплары да тулып ятмады. Сиксәненче елларда Габдрахман Әпсәләмовның «Ак чәчәкләр», Аяз Гыйләҗевнең «Йәгез, бер дога», Гариф Ахуновның «Хәзинә», Мөхәммәт Мәһдиевнең «Без – кырык беренче ел балалары» кебек китапларын чиратка язылып укыдылар.
