Айгөл Әхмәтгалиева автор яңалыклары
-
Кайчан туктатырга?
Урам капкасы кинәт шапылдап ачылды, кемнеңдер ахылдаганы-уфылдаганы, ыңгырашканы ишетелде. Бакчада помидор сабаклары бәйләп йөргән Рәхилә, керүчедән дә битәр авыр сулап, ишегалдына атылды. “Тагын берәр җире бәрелгәндер, сынгандыр, тайгандыр!” Хатынның уйлары төпчеге – әле агач башыннан тәгәрәп төшәргә, әле койма башыннан мәтәлергә, әле абзар түбәсеннән егылырга җай гына эзләп йөргән шук малае турында иде.
-
«Мама диясем килде...»
Зәнфирә апа белән беркадәр аралашсам да, аның тормыш сәхифәләреннән әллә ни хәбәрдар түгел идем. Бервакыт иптәш кызымның яңа фатирын күрергә баргач, ишек төбендәге эскәмиядә элекке танышым Зәнфирә апаны, аның янындагы сөйкемле мөселман хатынын, буй җиткән матур кызны күреп, тукталасы иттем. Зәнфирә апа оныгы белән киленен озата чыккан икән. Алар киткәч, мин чын күңелдән: «Камиләгез бигрәкләр дә әнисенә охшаган икән», дидем. Зәнфирә апа сагышлы көрсенеп: «Бөтенесе шулай ди. Нык охшашканнар шул, үз әнисе булмаса да...» дип куйды.
-
Күрше тавыгы
Китап сөюче дусларыбызны янәдән әдәби мәйданга чакырабыз. Бүген игътибарыгызга Айгөл Әхмәтгалиеваның юморестик хикәясен тәкъдим итәбез.