Кече лейтенант Артем Плотников: «Ватан өчен контракт төзергә кирәк”

Артем өчен хәрби тормыш яшьтән үк таныш булган. Ул Севастопольдә хәрби корабта хезмәт итеп, беренче чыныгуын шунда алган. Запастагы диңгезче буларак, тыныч тормышта ул гади хезмәт юлын сайлаган: төбәктәге заводларның берсендә сыр ясаучы булып эшләгән, сыр җитештерү өчен җавап биргән.

Мобилизация буенча чакыру килгәч, Плотников икеләнмичә сафка баскан. Фронтка ул гади рядовой булып киткән.

Беренче елда Артем хезмәт иткән подразделение ныклы оборонада торган. Нәкъ шул вакытта аның чын ир-егеткә хас сыйфатлары — ышанычлылык, җаваплылык һәм иптәшләренә терәк була белүе ачык күренгән. Хезмәттәшләре аны хөрмәтләп, ышанычлы юлдаш буларак кабул иткән дә инде.

Кешеләр арасында абруе артуын күргән җитәкчелек рядовой Плотниковны бүлек командиры итеп билгеләгән. Ә бераздан алгы сызык шартларында сирәк очрый торган хәл булган: сугышчылар үзләре үк командирларының офицер дәрәҗәсенә күтәрелүен теләгән.

— Офицер дәрәҗәсенә күтәрелүемне егетләр үзләре теләде, алар минем артымнан барырга әзер иделәр, — дип тыныч кына искә ала Артем. — Ә мин һәрвакыт алар кебек гади кеше булып калдым. Офицермы, түгелме... Мин аларның күзләрендә, уйларында, йөрәкләрендә хөрмәт яуладым. Кызганыч, хәзер ул егетләрнең күбесе исән түгел. Ә менә минем тормышым шулай узды...

Плотниковны Мәскәүгә җибәргәннәр, анда ул махсус курслар үткән һәм кече лейтенант булып яңадан алгы сызыкка кайткан. Кичә сыр ясаучы булып эшләгән гади егеткә иң катлаулы юнәлешләрнең берсендә хезмәт итәргә — штурм взводы командиры буларак, сугышчыларын җитәкләргә, алар белән бер сафка басарга туры килгән.

Офицерның хәрби юлы артында катлаулы һәм авыр сугышлар, зур җаваплылык белән башкарылган бурычлар тора. Дәүләт бүләкләре алуы да шуңа дәлил.  Кече лейтенант Артем Плотников дәүләт бүләге — «Батырлык өчен» медале белән Угледар юнәлешендәге сугышларда подразделениесе белән турыдан-туры җитәкчелек иткәне өчен бүләкләнгән.

Аның тагын бер мөһим бүләге — «Сугышчан батырлык» медале. Ул Россия Оборона министрлыгының абруйлы бүләкләренең берсе санала. Артем әлеге медальгә сугыш кырында иптәшләренең гомерен саклап калган батырлыгы өчен лаек булган. Яраланган булуына карамастан, һәлак булган хәрбиләрне ул үзе алып чыга алган.

Аның күкрәген шулай ук II дәрәҗәдәге «Хәрби батырлык өчен» медале һәм махсус хәрби операциядә катнашучы медале бизи.

Нәкъ менә алгы сызыкта ул авыр яраланган да инде.

— Дошман һөҗүм итәргә мөмкин иде, без төнлә оборонада тордык, — дип сөйли офицер. — Украинада төннәр бик караңгы, бер метр ераклыкта торган кешене күреп булмый. Мизгел эчендә төтен, тузан күтәрелде һәм мин аякта кискен авырту сиздем. Гүя аны бөтенләй өзеп алганнар кебек тоелды. Өчебез яраландык, иң җитди яралану минеке иде.

Хастаханәдә дәваланганнан соң да Артем сынмаган, киресенчә, үзенең нык характерын күрсәтеп, яңадан иптәшләре янына хезмәткә әйләнеп кайткан. Медицина документлары рәсмиләштерелгәннән соң гына аны сәламәтлеге буенча хәрби хезмәттән азат итеп, туган ягына кайтарганнар.

Артемның хәрби тормышында мөһим этапларның берсе — хезмәтен профессиональ нигездә дәвам итү карары булган. Мобилизацияләнгән хәрби юлын үткәннән соң, ул Россия Оборона министрлыгы белән рәсми контракт төзергә ныклы карар кылган.

— Мин гаиләмне, үз өемне яклар өчен, дошман безнең җиргә килеп җитмәсен өчен киттем, — дип сөйли кече лейтенант Артем Плотников. — Бу карарны якын дустым белән бергә кабул иттек. Гаиләләребез белән киңәшләштек, алар безне аңлады, хуплады һәм ярдәм күрсәтте. Шулай итеп, контракт төзеп, хезмәтебезне дәвам итәргә булдык.

Офицер сүзләренә караганда, бүген контракт буенча хезмәт итүчеләргә дәүләт тарафыннан зур ярдәм күрсәтелә. 2026 елда акчалата тәэмин итү күләмнәре һәм контракт төзегәндә бер тапкыр бирелә торган түләүләрнең артуы хәрбиләр һәм аларның гаиләләре өчен өстәмә ышаныч һәм мөһим гарантия булып тора.

— Бу карарны һәркем үзе кабул итә. Ә хәзер түләүләр шактый зур! — ди Плотников. — Минемчә, Ватан өчен контракт төзергә кирәк. Әмма иң мөһиме — бу ир-атның шәхси һәм аңлы сайлавы булырга тиеш. Мин анда бүләкләр өчен бармадым, балаларымны, гаиләмне яклау өчен киттем.

Хәзер Артем булачак тормыш иптәше Ирина белән гаилә оясын төзи. Алар сабыйлары тууын зур түземсезлек белән көтә.

— Мин иң беренче чиратта аның белән горурланам. Ул гаиләсе, туган иле өчен җаваплылык алырга һәм безне якларга һәрвакыт әзер, — дип җылылык белән сөйли Ирина. — Ул бик игелекле, игътибарлы кеше.

Алгы сызыктагы егетләргә офицер төп киңәшен бирә:

— Андагы егетләргә, һәрвакыт үземә теләгән кебек, уңышлар телим. Һәм Аллаһка ышанырга кирәк — иң мөһиме шул! Әгәр Аллаһка ышансаң, ул һәрвакыт синең янда була.