“Әгәр бу дәфтәр синең кулыңа эләксә...”
1946 елның язында Татарстан Язучылар союзына киң генә җилкәле, өстенә кыршылган пальто, аягына кирза итекләр кигән утыз биш яшьләр тирәсендәге ир-ат килеп керә. Секретарь-машинистка аннан кем булуын, ни йомыш белән килүен сорагач, теге кеше үзенең кем икәнен әйтүдән баш тарта, ә йомышымны мин тик Союз председателенең үзенә генә әйтәчәкмен, ди. Рөхсәт сорап чыккач, секретарь аны председатель кабинетына кертеп җибәрә.